Zamek Radziwiłłów w Ołyce –wzniesiony w latach 1540–1564,w 1640 r. rozbudowany w stylu renesansowym, w latach 1740-1760 zamek został gruntownie w stylu barokowym. Od 1945 r. w zamku mieści się szpital psychiatryczny.

Zamek w Ołyce nie powstał po to, aby zachwycać. W połowie XVI wieku miał przede wszystkim bronić jednej z najpotężniejszych rodzin Rzeczypospolitej. W latach 1540–1564 Radziwiłłowie wznieśli tutaj warowną rezydencję, która z czasem stała się jednym z najważniejszych symboli ich obecności na Wołyniu. Mury, bastiony i otaczające je umocnienia przypominały, że magnacka siedziba miała być jednocześnie domem, twierdzą i widocznym znakiem władzy.

Kolejne pokolenia nie chciały jednak mieszkać wyłącznie w fortecy. W XVII wieku zamek rozbudowywano, nadając mu bardziej reprezentacyjny charakter, a największa przemiana nastąpiła w XVIII stuleciu. W latach 1740–1760 dawna warownia została gruntownie przebudowana w duchu baroku. To, co wcześniej miało przede wszystkim powstrzymywać napastnika, zaczęło również olśniewać gościa. Ołycka rezydencja coraz bardziej przypominała magnacki pałac zamknięty wewnątrz dawnych fortyfikacji.

Przez stulecia zmieniały się style, właściciele i granice państw, lecz zamek pozostawał związany z Radziwiłłami. Dopiero XX wiek zerwał tę ciągłość. Wojny i zmiany polityczne odebrały budowli jej dawną funkcję, a po 1945 roku w murach magnackiej rezydencji umieszczono szpital psychiatryczny. Sale, po których niegdyś przechodzili książęta, dworzanie i goście jednej z najpotężniejszych rodzin dawnej Rzeczypospolitej, zaczęły służyć zupełnie innemu światu.

I chyba właśnie dlatego zamek w Ołyce robi tak niezwykłe wrażenie. Nie jest romantyczną ruiną, której historia skończyła się wraz z ostatnim właścicielem. Przetrwał, ale otrzymał życie, którego jego budowniczowie nie mogliby sobie wyobrazić. Twierdza stała się pałacem, pałac szpitalem, a nad wszystkim pozostały mury Radziwiłłów – milczący świadek pięciu stuleci historii Wołynia.